Kleur bekennen

Van de week was er een aardig stukje aan het einde van het journaal. Een wetenschapper liet zien, dat de oude Grieken heel veel met kleur werkten. Hun beelden en gebouwen kennen we als stijlvol bijna wit, maar na zijn onderzoek wist hij met zekerheid te vertellen dat ze ooit prachtig gekleurd waren. Wij moeten het doen met wat hij vertelt. De beelden en gebouwen houden hun geheim voor ons verborgen.

Na het journaal gingen mijn gedachten nog even verder. Naar de oude Egyptenaren. Voor hun grootheden bouwden ze grote monumenten. Met naam en toenaam lieten ze hun grote daden zien. Soms viel zo’n grootheid later uit de gratie. Misschien wel, omdat hij het toch niet zo goed had gedaan, of omdat nieuwere machthebbers andere ideeën hadden. Dan werd de steenhouwer opnieuw besteld en werd er net zo lang gewerkt tot alle verwijzingen en alle heldendaden helemaal weg waren gehakt. Voortaan zou het zijn alsof die mens niet had bestaan en of zijn fouten niet gemaakt waren.

Bij het jubileum van Pastor Vogelaar preekte hij over de pottenbakker. Die kneedt de klei en draait zijn schijf, totdat er iets moois uit gekomen is. Als soms de pot mislukt, dan gooit hij de klei niet weg, maar doet een nieuwe poging (Jeremia 18:1-6). De week erna openden wij het feestjaar, het jaar waarin de Onze Lieve Vrouw Hemelvaartkerk 125 jaar bestaat. Het was een feestelijke viering, met het thema Lieve Boetseerder, bouw ons op! Wij onthulden de gedenksteen. Kunt u zich indenken, dat wij erg schrokken, toen wij de steen zagen? Er klopte iets niet met het jaartal. Wat doen we nu? Gewoon overschilderen? Opnieuw uithakken? Weg ermee, een nieuwe kopen?, Dat lijkt niet erg op de les van de pottenbakker. Maar zó kan het toch ook niet? De steen moet nog een keertje terug naar de werkplaats om nog een paar aanpassingen te doen. Daarbij krijgt het jubileumjaar bijzondere aandacht...

Ondertussen gaan de voorbereidingen van activiteiten in het feestjaar door. Zo vlak voor Kerstmis wilde de stuurgroep niet te veel activiteiten plannen, dat leidt af van het grote feest. In januari maken wij een voorzichtige start. Langzaamaan komen dan alle activiteiten beter in beeld. Het grote plan voorziet er in dat er iedere maand iets te doen is, soms iets kleins, soms wat groter.

Zien wij andere mensen nog staan? Herinneren wij ons de namen van vroeger? Het is soms goed om een andere predikant te horen. Al jaren vindt er in januari een ruil plaats tussen de kerken in Loosduinen. Het leek de stuurgroep goed om ook eens verder te kijken. In januari komt een van de Augustinessen van Sint Monica. Op de zondag dat zij de loten van Meisjesstad verkoopt zal zij ook de verkondiging doen in de eucharistieviering van dat weekend. In de periode daarna (datum nog nader vast te stellen) zal ook Rochus Franken nog eens in ons midden zijn. Hij werkte een aantal jaren geleden in onze parochie. En weer later misschien nog anderen die wij ons herinneren.

Dingen van vroeger zijn nog welkom voor de expositie die wij voorbereiden voor augustus. Communieplaten, kerkboekjes, wijwaterbakjes, andere devotionalia, misschien heeft u ze bewaard en wilt u die dierbare dingen tijdelijk afstaan. Op het prikbord geven wij enkele voorbeelden. Daar hangen Herinneringen aan uw Eerste Heilige Communie, maar daar hangt ook het shirt van de wereldjongeren­dagen in 2005 en de omslag van het gebedenboekje. Want 125 jaar kerk eindigt niet lang geleden, of gisteren, maar vandaag en misschien zelfs morgen. Iedere dag van het nieuwe jaar, ons feestjaar.

Gerard van Dijk

terug