Een berg gebeden

Als de stedelingen in de middeleeuwen een kerk bouwden, dan was dat een hele onderneming, waar de hele gemeenschap aan werkte. Jarenlang werd toegeleefd naar het moment waarop het werk gereed zou zijn en het Godshuis in gebruik genomen kon worden. Niet alleen was de gemeenschap ermee bezig, het gebouw was ook een weergave van de gemeenschap. Van de week nog las ik het in een boek Het verlangen naar het onzichtbare moest door zichtbare dingen worden opgewekt. De kerkdeur als Christus zelf, net als de eerste steen, de hoeksteen. Het altaar maakt het kruisoffer zichtbaar , de wijdingskruisjes op het altaar zijn de vijf heilige wonden. De kruisvorm van de kerk visualiseert het schandhout van Golgotha en maakt tegelijk duidelijk dat iedereen die de Heer wil volgen ook zijn kruis moet opnemen. De ambo, de preekstoel, is de berg waarop de Heer preekt, de schilderingen en de beelden zijn de bijbelboeken voor de ongeletterden. De stenen zijn een beeld van de gelovigen en de mortel die hen bijeen houdt is de liefde. 

Als het weer zomer wordt dan staat de kerk in Loosduinen er 125 jaar. Misschien wel net zo lang als de gelovigen in de middeleeuwen nodig hadden om hun kathedraal te bouwen. Maar is het met ons dan anders? Al generaties bouwen wij aan die kerk, want die kerk, dat zijn wij. Het werk eraan is lang niet af. Toch willen wij stil staan bij het jubileum van dit gebouw. Een feest dat wij willen vieren, een jaar lang. Een lange aanloop, kalm afronden.

Toen wij nog maar net met de voorbereidingen begonnen waren voelden we het als een bedevaart. Een lange tocht van gebed en bezinning, met aan het einde de grote bekroning. Heeft u weleens gehoord van de bedevaart naar Santiago? Het begin ergens aan de voet van de Pyreneeën bij een Mariakapelletje, het einde in Santiago. Mont Gozo noemen ze het, de berg van de vreugde, vreugde dat een lange tocht tot een goed einde is gekomen. De mensen die op tocht gaan nemen een steen (-tje) mee van huis, hun zorgen en verdriet. Ergens op de route leggen ze dat steentje, hun zorgen en verdriet, aan de voet van het kruis, bij een berg andere stenen en ze doen hun gebed. Zo vormen die stenen een berg gebeden.

Een kerk, steen voor steen opgebouwd, bij elkaar gebracht cent voor cent, stuiver bij stuiver, door grote en kleine mensen, door rijken en armen, ieder naar zijn vermogen.  Een gemeenschap gestoeld op gebed, van grote en kleine mensen, in elk opzicht. De gebeden van generaties opgestapeld tot een hecht huis. Een berg gebeden.

Op zondag 27 november vieren wij de eerste zondag van de advent. Dat is de opening van het kerkelijk jaar, ons feestjaar. Die zondag vieren wij feestelijk met het thema: Lieve Boetseerder, bouw ons op! Viert u het met ons mee? U bent van harte welkom!

Gerard van Dijk


Ton H.M. van Schaik Gebouwd op geloof

terug