De monumentale waarde

Bovenstaande is ontleend aan de beschrijving van het kerkgebouw door de gemeentelijke Afdeling Monumentenzorg van Den Haag bij de plaatsing van kerk en pastorie op de gemeentelijke Monumentenlijst in 1993. Het kerkgebouw is van algemeen belang wegens de architectuurhistorische, kunsthistorische en stedenbouwkundige waarde. Architectuurhistorisch is de kerk van belang als voorbeeld van neogotische stijl. Het is het enige kerkgebouw in de gemeente Den Haag van Eduard J. Margry .Haar kunsthistorische waarde ontleent de kerk onder meer aan de kruiswegstaties en decoratieve beschilderingen van Dunselman, de neogotische gebrandschilderde ramen en het Maarschalkerweerdorgel. Uit stedenbouwkundig oogpunt is de kerk met haar hoge toren van belang als markant herkenningspunt aan de rand van de oude dorpskern van Loosduinen.

In 1999, het laatste jaar van het tweede millennium, is het interieur van de kerk na alle grote ingrepen van de laatste drie decennia, zo goed mogelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht. Met name de pijlers en pilasters met hun verschillend gebeeldhouwde bladkapitelen, de triforia in middenschip, transept en absis zijn van hun bepleistering en uniforme kleur ontdaan. De kraagsteentjes onder de pilasters in de absis hoefden niet onder handen genomen te worden. Hierop zin de wapens aangebracht van de toenmalige paus Leo XIII, van de bisschop van Haarlem Mgr. P.M. Snickers, en van de gemeente Loosduinen. Deze kraagsteentjes waren rond het eeuwfeest van de kerk al in hun oorspronkelijke kleuren herschilderd. Van de koorbalustrade werd de in 1965 aangebrachte betimmering weggehaald. De oude tekst 'Cantate Domino laus ejus in ecclesia sanctorum', 'Zingt de Heer zijn lof in de gemeenschap van de heiligen' tooit haar weer met nieuwe sierletters.

Met de herschildering van de gehele kerk en de reiniging van het neogotisch beschilderde gewelf van de hoofdbeuk kwam een einde aan een lange periode van groot onderhoud en restauratie van het kerkgebouw. In een tijdsbestek van tien jaar en vooral sinds kerk en pastorie in 1993 op de Monumentenlijst van de Gemeente Den Haag waren geplaatst, werd de torenspits gerestaureerd en het dak gerepareerd, veel natuursteen werd onder handen genomen en bijna alle glas-in-loodramen werden na restauratie van beschermende voorzetramen voorzien. Bezoekers van de kerk worden getroffen door de kleurenrijkdom die zich vanuit de houten gewelven over de hoofdbeuk en de gemetselde kruisribgewelven over de zijbeuk voorzet tot in de kleinste onderdelen van heel het gebouw. Let alleen al eens op de twaalf kleine tableaus in de pilasters, tegeltjes die herinneren aan de wijding van de kerk in 1881 en in het bijzonder aan de twaalf apostelen op wie de Kerk gebouwd is. De eenvoudige polychromie van eertijds is, zij het met handhaving van de bepleistering en de zwartmarmeren platen in de absis, grotendeels teruggekeerd.

TERUG