Dat was het dan

Deze maand nog uit en dan is er een jaar voorbij, een feestjaar. Nog een paar weekjes en dan keert de rust weer. Dingen ophalen, klaarzetten, verkopen, opruimen, wegbrengen, afspraken, vergaderingen, het is over, voorbij. Tjonge, wat hebben we samen een leuke dingen gedaan!

Lieve Boetseerder, bouw ons op, baden wij aan het begin van dit jaar. We lazen uit Jeremia over de pottenbakker, hoe hij de klei uitzoekt en met zorg daarvan zijn potten en bekers vormt. En als het niet goed gaat, begint hij overnieuw, net zo lang tot er uit komt wat hij zich voor ogen stelde, toen hij begon. Maar als de goede vorm er dan is, als de pot is gedraaid en los komt van de draaischijf, wat dan? De pot moet drogen, gebakken en geglazuurd, hij moet diverse keren de hitte van het vuur doorstaan. Trots zet de pottenbakker hem klaar voor de klant. Dat was het dan.

Toen Jeremia het schreef, wist hij al, dat de pot besteld was. De pot ging naar iemand toe en die nam hem in gebruik voor het opbergen van levensmiddelen en ze te bewaren, om te koken of te eten. Wat de pottenbakker heeft gevormd is bestemd om vruchtbaar leven mogelijk te maken. Als de pot af is, is dat niet het einde, het is het begin van een ander leven.

Het feestjaar is voorbij. Het staat glanzend in het geschiedenisboek van Loosduinen. We hebben veel gedaan en veel bereikt. Een paar maanden liet het Loosduins museum zijn gasten zien hoe de kerk in Loosduinen tot stand kwam. De open monumentendag en de Loosduinenreünie gaven veel mensen een inkijkje in onze kerk. En na deze geslaagde bijeenkomsten hielden wij de parochiedag, waarop de werkgroepen en vrijwilligers zich presenteerden. Vanuit het verleden naar het heden. De vaandels en oude dingen gaan weer terug in de kast en wij gaan weer terug naar het werk van alledag. Dat was het dan.

Lijkt ons feestjaar niet op de pot van de pottenbakker? Bestemd om vruchtbaar leven mogelijk te maken? Het is misschien voorbij, maar eigenlijk begint het pas. We moeten er op uit, onze schatten bewaren, maar ook ervan leven. We moeten het uitdragen en er samen aan werken. En dat begint vandaag, iedere dag opnieuw. Soms de scherven opvegen, en gewoon hernemen waar je mee bezig was, soms nieuwe dingen oppakken en tot groei brengen.

Op 26 november sluiten wij ons feestjaar af, maar wij beginnen dan ook een nieuwe reeks van 125 jaar. Zullen we dat doen zoals we begonnen? Wie wil bakt een cake, een taart, een tulband en brengt deze in, ter verhoging van de vreugde die wij hebben. Het feest is voorbij, het nieuwe feest begint. Het begint met u en door u, samen met Hem.

Gerard van Dijk

terug